love

Po co mi psycholog? Czyli jak trwoga, to do psychologa cz.2

Terapia relacji (pary)

Stres dnia powszedniego może w wielkim stopniu wpływać na jakość naszych relacji. Pod wpływem tych trudności, kiedy to frustracja i bezradność utrudnia współpracę, w naszych relacjach może pojawić się żal, zdrada, problemy intymne, brak zaufania czy problemy komunikacyjne. Gdy problemy pozostają nie rozwiązane, albo gdy partner cierpi na zaburzenia psychiczne czy medyczne, nad naszymi relacjami zaczynają zbierać się czarne chmury niewypowiedzianych krzywd. Efektywne komunikowanie swoich pragnień i potrzeb wpłynie na obniżenie emocjonalnego lęku wynikającego z trudności relacyjnych.

Pary najcześciej szukają pomocy psychologicznej w sytuacji, gdy związek przeszedł w fazę patową, to znaczy gdy partnerzy osiągnęli sytuację bez wyjścia lub gdy nie mają pewności, czy warto (lub czy jest co) ratować. Tego typu terapia jest tym bardziej wskazana, gdy w grę wchodzą dzieci i należy poczynić wszystko, co w naszej mocy aby nie ucierpiały w tym konflikcie.

W zależności od kwalifikacji danego terapeuty, metody pracy, to m.in.:

  • Metoda Gottmanów
  • Terapia Narratywna
  • EFT – Terapia Skoncentrowana na Emocjach
  • Psychologia Pozytwna
  • Praca indywidualna – analiza wzorów komunikacji, styli przywiązania.

Najczęstszym problem jaki występuje w relacjach jest problem komunikacyjny. Związek dwojga ludzi jest specjalną relacją, której jakość zależy od tego jak bardzo partnerzy potrafią się otworzyć. Bliskość wymaga zaufania. Zazwyczaj, gdy wchodzimy w związki jesteśmy albo bardzo młodzi i nie posiadamy umiejętności interpersonalnych, albo jesteśmy po nieudanych związkach, traumach i bezwiednie powielamy nieadekwatne schematy zachowań prowadzących do konfliktów. My nie rodzimy się z wiedzą jak być partnerem, kochanką/kiem, matką, ojcem. Wiedza ta nie spływa też na nas magicznie w jakimś szczególnym momencie, jak ślub, czy ciąża. Każda relacja wymaga wypracowania swojego systemu działania. Dlatego, że wiążemy się w związek z powodu (z reguły) uczucia, wyzwaniem jest oddzielenie emocji od faktów. Z tego powodu dochodzi do nieporozumień i lawirowania pomiędzy wzajemnymi lękami, zranieniami, niedopowiedzeniami i żalem. Jeżeli nie czujemy się bezpieczni w naszej relacji, nasze zachowania mogą przybierać formę ataku lub oddalenia/odsunięcia od partnera, który nie świadomy aktywuje własne mechanizmy obronne. Takie spiętrzenie emocji nie rokuje współpracy. Nie lubie określenia “kłótnia”, któro zakłada walkę. Nikt nie wchodzi w relację, żeby walczyć, tylko żeby kochać. Zamiast “kłótnia”, użyłabym dyskusja, dobre pary dużo dyskutują wymieniając swoje pragnienia. Jak myślimy, że “kłótnia” ustosunkowujemy się do tego znaczenia zaczynając traktować partnera jak przeciwnika, a umyka nam najważniejsze – uczucie.

Podczas pracy z parą terapeuta pracuje nad identyfikacją i poprawieniem nieuświadomionych schematów relacyjnych u partnerów. Pomaga w wypracowaniu skutecznych sposobów wspólnego respektowania i uznania wzajemnych potrzeb partnerów, co sprzyja zwiększeniu satysfakcji z relacji i pogłębia bliskość. Zazwyczaj terapia relacji składa się z pracy z parą, jak i pracą osobną z partnerami.

Tutaj ważna kwestia! 

W sytuacji, gdy w relacji dochodzi do aktów przemocy (seksualnej, emocjonalnej, fizycznej), partner jest uzależniony od substancji, cierpi na depresję pomoc specjalisty jest jedynym rozwiązaniem. Szukanie pomocy, to nie jest oznaka słabości. To naturalna reakcja w sytuacji kryzysu.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *